Up

v20_n3_a3_Dziadek_156-165.pdf

v20_n3_a3_Dziadek_156-165.pdf
File Size:
448.22 kB

Szkła bioaktywne w inżynierii tkankowej / Bioactive glasses for tissue engineering:  156–165.

Autorzy: Michał Dziadek, Justyna Pawlik, Katarzyna Cholewa-Kowalska.

STRESZCZENIE
Ceramika jest materiałem implantacyjnym powszechnie stosowanym w ortopedii oraz stomatologii. W ostatnich latach szczególną uwagę zwrócono na wykorzystanie materiałów bioaktywnych, do których należą między innymi bioaktywne szkła i szkło-ceramika. W obszarze kontaktu mają one zdolność wywołania specyficznej odpowiedzi biologicznej, która prowadzi do tworzenia trwałego wiązania pomiędzy tkanką i materiałem. Bioaktywność szkieł w dużej mierze zależy od ich składu chemicznego, procesu wytwarzania (proces wysokotemperaturowy lub zol-żel) oraz obróbki termicznej. Uwalniane z powierzchni szkła jony mogą wpływać na odpowiedź wewnątrz- i zewnątrzkomórkową. Jednoczesne aktywowanie odpowiednich genów osteoblastów prowadzi do ich proliferacji oraz produkcji macierzy zewnątrzkomórkowej. W opracowaniu przedstawiono podział ceramiki ze względu na sposób oddziaływania z tkankami, opisano mechanizm bioaktywności szkieł w kontakcie z płynem fizjologicznym, a także możliwości badania tego zjawiska w warunkach in vitro. Ponadto, dokonano porównania właściwości bioaktywnych szkieł wytwarzanych tradycyjną metodą topienia oraz metodą zol-żel.
 
Słowa kluczowe: bioaktywność, bioceramika, szkła bioaktywne, szkło-ceramika, ceramika resorbowalna, szkła topione, szkła pochodzenia żelowego.
 
 
 
Powered by Phoca Download